Çamur Süspansiyon Mudur? Bir Sorunun Ardında Yatan Duygular
Bazen bir soru sorarsınız, küçük bir soru gibi görünse de içinde büyük bir anlam barındırır. “Çamur süspansiyon mudur?” sorusu da benim için tam böyle bir soruydu. Bu soru, hayatımda yaşadığım küçük ama derin bir dönüm noktasının başlangıcıydı. Belki bir laboratuvar deneyine benziyordu, ama hislerimle dolu bir deney.
Kayseri’de Yağmurlu Bir Gün
O gün Kayseri’de yağmur yağıyordu, dışarıda pırıl pırıl parlayan şehir, bir anda griye bürünmüş, bana hayatın ne kadar belirsiz olduğunu hatırlatıyordu. Evde, yalnızdım. Duvarda, okuldan aldığım eski ders notları vardı. Hatırladım; birkaç hafta önce, kimya dersinde “süspansiyon” konusunu işlemiştik. Hani şu, içinde katı maddelerin sıvı içinde asılı kaldığı ve karışmadığı durum. Çamurun bu tanıma uyup uymadığı hakkında bir şeyler duymuştum. Çamur, aslında süspansiyon muydu? Bu soruya o kadar takıldım ki, ders notlarımı tekrar gözden geçirmeye başladım. Ama bu soru sadece akademik bir soru değildi, aynı zamanda ruhumun derinliklerinden bir yankıydı.
Çamurun İçinde Kaybolan Düşünceler
Bir önceki yaz, yazın ne kadar canlandırıcı ve huzur verici olduğunu düşünmüştüm. Hava sıcaktı, baharda çiçekler açmıştı. Bir akşam, arkadaşlarla birlikte çimenlerin üzerinde otururken, bir arkadaşımın yanına gelip, sırtıma doğru düşen çimenleri fark ettim. Çimenler ıslanmıştı ve biraz çamurla karışmıştı. O an, çimenlerin arasında kaybolan her şeyin, tıpkı çamur gibi, bir süre sonra kaybolmaya meyilli olduğunu düşündüm. Çamur… Ne kadar sıradan bir şeydi, değil mi? Ama o sıradan şeyin içinde, hayatta kaybolmuş olan her şeyin bir yansıması vardı. Her bir parçası, karışmış ve sonunda yeniden bir araya gelmişti. Çamur gibi, içinde farklı maddelerin olduğu bir süspansiyon gibiydi.
Süspansiyon… Çamur sıvının içinde kalıyordu, ama tamamen karışmıyordu. Aynen biz insanlar gibi. Bazen hayatta, duygularımız ya da düşüncelerimiz o kadar karmaşık oluyor ki, tıpkı çamurun suya karışamayan minik parçacıkları gibi, bir yere oturamayabiliyoruz. Ya da bazen, bir duyguyla, tamamen karışmaya çalışırken, bir an dursak da, kaybolduğumuzu hissedebiliyoruz. Hangi duygu gerçekten karıştı? Hangi duyguyu gerçekten içselleştirdik? Çamur süspansiyon mudur, diye sordum. Gerçekten de karışabilir miyiz?
Çamurun Geçici Kirliliği
O günlerde, başımı çok şeyle meşgul ediyordum. Bir yandan geleceği düşünüyordum, bir yandan da geçmişin bana bıraktığı duygusal yükleri taşıyordum. Her şeyim karışmış gibiydi. Tam o anlarda, çamur, bana her şeyin geçici olduğunu hatırlatıyordu. Evet, çamur karışıktı, karmaşıktı, ama sonunda bir şekilde suyun yüzeyine çıkıyordu. Sadece geçici bir kirlilik, geçici bir belirsizlikti. Bunu düşündükçe, kalbimde bir umut filizlendi. Belki de biz insanlar da çamur gibiyiz. Geçici kirliliğimiz, içinde bulunduğumuz duygusal karışıklıklar sadece bir süreçti. Ve belki, sonunda bir şekilde sıyırıp, temizlenip çıkabilecektik.
İç sesim
“Her şey bu kadar karmaşık, ama ne de olsa geçici. Bir süspansiyon gibi. Karışacağız ama sonra temizleneceğiz. Bunu unutmamalıyım.”
Çamur ve Süspansiyon: Kendi İçindeki Cevap
O soruya geri döndüm. “Çamur süspansiyon mudur?” Sonunda, belki de cevabı bulmuş gibi oldum. Çamur gerçekten de süspansiyondu, ama süspansiyon yalnızca fiziksel bir durum değildi. Hayatta da bazen, insanlar olarak duygularımızı sıvıların içinde kaybolmuş, karışmış parçacıklara benzetebiliriz. Ama bir noktada, bir şekilde çözülür ve kendini toparlar. Evet, çamur sıvının içinde asılı kalabilir ama bir şekilde kalmayacak, sonunda birbirinden ayrılacaktır. Belki bu da hayatın bir parçasıdır: karmaşa, karışıklık, sonra sıyrılıp çıkar.
Geçici Çamur, Kalıcı Umut
Yağmur dinmişti ve Kayseri’nin sokakları hala ıslaktı. Çamurun toprağa karıştığı, ama yine de o çamurun içinde bir yerde bir umut barındırdığı gibi, her şeyin bir çözümü vardı. Kendimi bir süspansiyon gibi hissettim. Şu an belki dağınık bir haldeyim, ama bir şekilde düzeni bulacağım. Hayatımın karışık olduğu bu dönemden geçiyorum ama sanki içinde bir yerlerde, her şeyin yoluna gireceğini hissediyorum. Çamur ve süspansiyon bana bunu anlatıyordu.
Ve bir şekilde, o kadar uzun süre karmaşık bir soru üzerine düşünmeme rağmen, basit bir şey fark ettim: Hayat, ne kadar karışık olursa olsun, her şeyin bir çözümü var. Çamur süspansiyon olabilir ama sonunda bir yerde kaybolur ve temizlenir. Tıpkı bizim gibi…