Kast Olunmak Ne Demek? Bir Kelimenin Kalbe Dokunduğu O Gün
Kayseri’nin kışını bilen bilir. Rüzgâr, insanın yüzüne sadece soğuk değil, biraz da düşünce çarpar. O gün de öyle bir gündü. Kar yağmamıştı ama yağacak gibi bir sessizlik vardı şehirde. Ben, 25 yaşında, fazla düşünen, fazla hisseden ve bunu saklamayı pek beceremeyen biri olarak yine defterimin başındaydım.
O deftere her şeyi yazıyorum. Bazen kimseye söyleyemediğim cümleleri, bazen de sadece içimde dönüp duran tek bir kelimeyi.
O gün o kelimeydi: “kast olunmak”.
Her Şey Bir Cümleyle Başladı
Sabah iş yerinde (küçük bir ofis, kahve kokusu ve sürekli çalışan bilgisayar sesleri arasında sıkışmış bir hayat) bir tartışma oldu. Aslında tartışma bile denmez, daha çok yarım kalmış bir cümle.
Müdürümüz, sert sayılabilecek bir tonla şunu söyledi:
“Bu konu özellikle sana kast olunarak söylenmedi.”
O an kafamda bir şey durdu.
Kast olunmak… Ne demekti bu? İçimde garip bir yankı bıraktı. Sanki cümle sadece kulağıma değil, biraz da geçmişime çarptı.
O an anlamadım ama hissettim: bu kelime bir şeyleri değiştirecekti.
Kast Olunmak Ne Demek?
Sonradan öğrendim. “Kast olunmak”, bir şeyin özellikle birine yönelik söylenmesi, hedef alınması, niyet edilmesi demekmiş. Yani bir cümlenin rastgele değil, bilerek bir kişiye yönelmesi.
Ama işin garip tarafı şu: kelimenin anlamı basit, ama etkisi hiç basit değil.
Çünkü “kast olunmak” sadece dilde değil, kalpte de bir şey yapıyor. İnsan bir anda kendini hedef alınmış hissediyor. Sanki sözler sadece söylenmiyor, atılıyor gibi.
Ve ben o gün bunu iliklerime kadar hissettim.
Ofiste Sessiz Bir Çatlak
Öğleden sonra herkes kendi işine döndü ama ben dönemedim. Çünkü kafamda aynı cümle dönüp duruyordu.
“Bu sana kast olunarak söylenmedi.”
Ama ya öyleyse?
Ya gerçekten öyleyse ve ben yanlış anladıysam?
Yoksa bazen insanlar, “kast yoktu” diyerek aslında kastı gizlemeye mi çalışır?
Bu soru içimde büyüdü. Çay aldım, cam kenarına oturdum. Kayseri’nin gri binalarına baktım. Her şey normaldi ama ben normal değildim.
Çünkü ilk kez bir kelimenin bu kadar ağır hissettirdiğini fark ettim.
Akşam ve Defterin Açıldığı An
Akşam eve geldiğimde ayaklarım yorgundu ama asıl yorgunluk kafamdaydı. Defterimi açtım.
O an yazdığım şeyi hâlâ hatırlıyorum:
“Bugün biri bana kast olunarak bir şey söylenmediğini söyledi. Ama ben yine de hedefteymişim gibi hissettim.”
İşte burada bir şey kırıldı.
Çünkü “kast olunmak” sadece bir dil bilgisi konusu değildi artık. Bir duyguydu. Hatta biraz suçluluk gibi, biraz kırgınlık gibi, biraz da görünmez bir işaret gibi.
İnsan bazen gerçekten hedef alınmasa bile hedefte gibi hisseder ya… işte o.
Geçmişten Sızan Anılar
Bu kelime bana sadece bugünü değil, geçmişi de hatırlattı.
Lisede bir arkadaş grubum vardı. Bir gün yanımda konuşup sonra “sen alınma” demişlerdi. O zaman da kast edilmiş miydim bilmiyorum ama his aynıydı.
Dışarıda kalmışlık.
Sanki bir cümlenin içinde adın geçmese bile, o cümle sana doğru yazılmış gibi.
İnsan bunu unutamıyor. Çünkü “kast olunmak” bazen açık bir hedef değil, örtük bir hissiyat.
Kast Edilmek ile Kast Olunmak Arasındaki İnce Çizgi
Sonradan düşündüm. Türkçede “kast etmek” daha yaygın. Ama “kast olunmak” daha ağır geliyor kulağa. Daha edilgen, daha savunmasız.
Çünkü “kast etmek” bir eylem. Birinin yaptığı şey.
Ama “kast olunmak” bir maruz kalma hali.
Ve işin en zor tarafı şu: Maruz kaldığında kendini savunamıyorsun. Çünkü ortada net bir saldırı bile yok. Sadece bir his var.
İnsan Neden Bu Kadar Etkileniyor?
Benzer Konular: 9 ev Juno Ne Demek ?
Belki de mesele kelimenin kendisi değil. Mesele, insanın “hedef olma” ihtimaline bu kadar duyarlı olması.
Kimse yanlış anlaşılmak istemiyor.
Kimse bir cümlenin içinde gizli bir hedef gibi hissetmek istemiyor.
Ama hayat tam olarak bunu yapıyor bazen. Açıkça söylemeden ima ediyor.
Bir Kafede Düşünmek
Ertesi gün bir kafeye gittim. Kayseri’de küçük bir kafe vardı, ahşap masaları olan, cam kenarında oturunca şehri izleyebildiğin.
Orada otururken kendime şunu sordum:
Ben gerçekten kast olunmuş muydum, yoksa sadece öyle mi hissetmiştim?
Çünkü bazen hislerimiz, gerçeklerden daha güçlü oluyor.
Bir arkadaşım mesaj attı o sırada. “Boş ver ya, büyütme” yazmıştı.
Ama mesele büyütmek değildi. Mesele, içimde büyüyen şeydi.
İnsan İlişkilerinde Görünmez Niyetler
İnsan ilişkileri garip. Bazen bir kelime söylenir ama arkasında başka bir niyet vardır. Bazen de hiç niyet yoktur ama biz niyet varmış gibi hissederiz.
“Kast olunmak” tam da bu arada sıkışıyor.
Gerçek mi, his mi, yorum mu?
Bilmiyorsun.
Ama yine de etkileniyorsun.
Bir Cümleyle Değişen Gün
O günün sonunda şunu fark ettim: Bir cümle bütün günümü değiştirebilir.
“Bu sana kast olunarak söylenmedi.”
Basit bir cümle.
Ama bende açtığı şey basit değil.
İçimde küçük bir sorgu başlattı: Ben insanlar tarafından nasıl görülüyorum? Bir şey söylenirken gerçekten dışarıda mı kalıyorum, yoksa hep hedef mi oluyorum?
Gece ve Kendinle Konuşma
Gece olduğunda şehir sessizdi. Kayseri’nin o ağır sessizliği, insanın düşüncelerini büyütür.
Yatağa uzandım ama uyuyamadım.
Kendi kendime dedim ki:
“Belki de herkes bazen kast olunuyor gibi hissediyordur.”
Bu düşünce garip bir şekilde rahatlatıcıydı.
Çünkü yalnız olmadığımı hissettirdi.
Kendini Hedefte Hissetmenin Psikolojisi
İnsan bazen gerçekten hedef alınmaz ama hedefte olduğunu düşünür. Bu, zihnin koruma mekanizması da olabilir, aşırı hassasiyeti de.
Ama sonuç değişmiyor: kırılıyorsun.
Bir kelime, bir bakış, bir cümle… hepsi zihinde büyüyüp başka bir şeye dönüşüyor.
Sabah ve Yeni Bir Anlayış
Ertesi sabah uyandığımda ilk düşündüğüm şey artık o kelime değildi.
“Kast olunmak” artık sadece bir anlam değil, bir deneyimdi benim için.
Birinin sözlerinin sana dokunup dokunmadığını sorgulamak, niyet ile his arasındaki farkı anlamaya çalışmak…
Belki de büyümek tam olarak buydu.
Berndes okurlarıyla “Kast olunmak ne demek” konusunu paylaşmak gerçekten güzeldi. Bir sonraki yazımızda görüşmek üzere!
Sonuç Gibi Ama Aslında Başlangıç
“Kast olunmak ne demek?” sorusunun cevabı aslında sözlükte yazandan çok daha fazlası.
Birine yönelik bilinçli söz.
Bir hedef gösterme hali.
Ama aynı zamanda bir insanın iç dünyasında açılan küçük bir çatlak.
Ben o gün bunu öğrendim.
Ve hâlâ bazen bir cümle duyduğumda kendime şunu soruyorum:
Bu bana mı söylendi, yoksa ben mi kast olunmuş gibi hissettim?